• ds. Irene van der Meulen

    “Dominee ben ik voor iedereen in IJsselstein. En dan met name voor jonge mensen. Je hoeft geen lid van de kerk te zijn om bij me aan te kloppen. De kern van mijn geloof is dat ieder mens, ongeacht haar of zijn geloof, van waarde is.

    Ik houd van het contact met de mensen in de kerk. Ik spreek veel mensen; soms gaat dat over geloof of God, soms over werk, studie of andere dingen die hen bezighouden. Het gaat in elk geval over dingen die ertoe doen, dingen die ons raken.

    Voor mij is de kerk een warme gemeenschap waarin mensen, jong en oud, naar elkaar omzien. Een plek waar je terecht kunt met je vragen, een plek waar we met elkaar in gesprek gaan over het leven, een plek van stilte en rituelen. Belangrijke momenten in het leven – zoals geboorte, huwelijk en levenseinde – weet de kerk met zinvolle vormen en woorden te markeren.

    Er zijn ook dingen die ik lastig vind aan de kerk. Bijvoorbeeld dat vernieuwing er niet zo snel gaat. En dat jonge mensen – ook mijn eigen generatie – er vaak sterk in de minderheid zijn. Mijn doel is niet om de kerk weer vol te krijgen. Wat ik wél wil is oprecht luisteren naar wat er onder jongeren leeft. En dan op zoek gaan naar raakvlakken met wat de kerk, met zijn eeuwenoude verhalen en tradities, daarin kan aanreiken. Ik geloof namelijk dat die raakvlakken er zijn, dat de kerk een heleboel waardevolle schatten herbergt.

    Die waardevolle schatten – wijsheden, verhalen, rituelen – wil ik graag vertalen naar het hier-en-nu. Daarbij zoek ik naar eigentijdse taal en vormen. Ik hoop dat mensen ‘vandaag de dag’ merken: ‘hé, dat verhaal of die dienst gaat over míj!’.

    Mijn inbreng daarbij is mijn vermogen om open en zonder oordeel te luisteren en vernieuwingszin te brengen. Ik wil werken aan vernieuwing, omdat ik zie dat de oude vormen nieuwe generaties niet altijd meer aanspreken. Laten we niet bang zijn voor beweging, discussie, experiment. Met plezier en vertrouwen werk ik in en aan een levendige kerk!”