• De liturgische kleuren

    Wij mensen hebben de behoefte om de tijd in te delen. Niet alle dagen zijn immers hetzelfde. Dat is ook zo in ons christelijk geloof. Daar kennen we het kerkelijk jaar (of: liturgisch jaar): een steeds terugkerend ritme van feesten en seizoenen. Zo ‘kleuren’ wij de tijd. We doen dat in de kerk ook letterlijk.
    De liturgische kleuren vinden wij in onze kerk terug in de stola van de voorganger, de antependia en de bloemenvaas in de wand van het stiltecentrum.

    Paars
    Paars is de kleur van ingetogenheid en inkeer, van boete en berouw, de perioden, waarin wij ons voorbereiden op de grote feesten. Deze kleur wordt gebruikt in de adventstijd en de veertigdagentijd.

    Roze
    Halverwege de voorbereidingstijd is er een zondag, die vooruit wijst naar de toekomst. Midden tussen uittocht en intocht, in het midden als begin en voltooiing even ver weg zijn, in het holst van de wereldnacht moet de liturgie krachtig gevierd worden om de moed niet te verliezen. De toekomst is begonnen, maar nog niet aangebroken. Het paars maakt plaats voor roze: de mengkleur van paars en wit. Het wit van het komende feest schijnt al door het donkere paars heen. De derde zondag in de advent en de vierde in de 40-dagentijd kleuren roze.

    Wit
    Wit is de kleur van heiligheid en reinheid. In de oude kerk verwees de kleur wit vooral naar Christus als het Licht der wereld. Wit (en/of goud) is de feestkleur bij uitstek. Wit wordt gebruikt in de kersttijd: vanaf eerste Kerstdag tot en met Epifanie (6 januari), op Witte Donderdag, in de paastijd (paasnacht tot Pinksteren) en zondag Trinitatis (de 1e zondag na Pinksteren). Bij doop- en avondmaalsvieringen wordt ook wit gebruikt.

    Rood
    Rood is de kleur van de liefde, de warmte, het enthousiasme. Geen wonder dat dit de kleur van Pinksteren is. Het vuur van de Geest is ook zichtbaar bij de bevestiging van ambtsdragers en predikanten.

    Groen
    Groen staat symbool voor leven, de hoop, de groei en de oogst. Al in de oude kerk riep deze kleur de herinnering op aan het paradijs. Er wordt wel eens gezegd dat de “groene” zondagen de “gewone” zondagen zijn. Alsof op die zondagen niets bijzonders gebeurt. Juist op deze zondagen wijst de kleur groen ons op de hoop, die we koesteren: de hoop en de verwachting van de toekomst.

    Zwart
    Zwart is de kleur van de rouw en de dood. Zwart werd gebruikt op Goede Vrijdag en bij uitvaarten. In de ontmoetingskerk gebruiken we geen zwart. In plaats daarvan kiezen we voor de afwezigheid van een kleur. Op Goede Vrijdag wordt er geen antependium aan de preekstoel gehangen en de voorganger heeft geen stola om.