• Christelijke meditaties


    Ontspanningsoefening

    Heb je voorafgaand aan een meditatie behoefte aan ontspanning, kies dan eerst een ontspanningsoefening en pas daarna de christelijke meditatie-oefening

    Ontspanningsoefening (ademhaling)
    Ontspanningsoefening (geluiden buiten, binnen en in je)

    Ignatiaanse meditatie

    Deze meditatievorm hebben we te danken aan de 16e-eeuwse Spaanse geestelijke Ignatius van Loyola. In zijn boek Geestelijke oefeningen beschrijft hij oefeningen in gebed en meditatie, die meestal gaan over het leven van Jezus. Kenmerkend voor de oefeningen van Ignatius is zijn gebruik van onze verbeeldingskracht.
    In een Ignatiaanse meditatie kruipen we a.h.w. ín het Bijbelverhaal. Alsof het verhaal niet 2000 jaar oud is en ver van hier plaatsvond, maar alsof het hier en nu gebeurt en jij er zelf deel van uitmaakt. Je bent erbij, je doet mee, je ontmoet Jezus, je zoekt je eigen rol en je eigen plek in het verhaal. Je mag daarom je verbeelding de vrije loop laten en al je zintuigen mee laten doen. Je zult dingen zien, horen, voelen… probeer het maar te laten gebeuren zoals het gebeurt en je over te geven aan de stroom van je verbeelding.
    Ik zal je daarbij helpen door je vragen te stellen en zo je verbeelding te stimuleren.
    Het ging Ignatius niet om goed mediteren of fantaseren, maar het ging hem om ons dagelijkse leven en hoe wij daarin Jezus kunnen volgen.

    Ignatiaans

    Latifagebed

    Het latifagebed is een vorm van meditatie die heel geschikt is in je eigen binnenkamer te beoefenen. Het is een vorm van bestaansmeditatie. Het gebed helpt je om tot de essentie van je bestaan te komen, om zo contact te krijgen met wat je ten diepste beweegt. Lichaam en geest worden bij elkaar betrokken.
    Daarbij wordt je rechterhand geleid door je linkerhand. Je rechterhand staat voor je doenerige kant en de linkerhand staat door de ontvangende kant. Ben je zelf links dan moet je dus straks net het omgekeerde doen.

    Latifa betekent letterlijk subtiel en in dit gebed worden met enkele woorden de subtiele, fijnere kwaliteiten van ons leven genoemd.
    Zo luidt het gebed:
    Ik besta
    Ik verlang
    Ik hoop
    Ik geloof en vertrouw
    Ik laat los
    Ik heb lief
    Ik ben bereid

    Latifa

    Lectio divina

    Lectio divina betekent letterlijk goddelijke of spirituele lezing. Het gaat om het lezen van een tekst, meestal een Bijbeltekst, maar je kunt deze meditatie ook doen met andere teksten. We lezen de tekst met ons hart, alsof God deze woorden nu, op dit moment in je leven, tegen jou persoonlijk spreekt. Alsof het een brief van God is, speciaal voor jou.
    De meditatie bestaat uit 4 fasen.
    Het begint met het hardop lezen van de tekst. Dat is de lectio, de lezing. In de gelezen tekst zijn vaak een paar woorden die je raken.
    Die worden uitgangspunt voor de tweede fase, die van de meditatio. Je proeft de woorden, je probeert ze tot je te laten spreken. En je beschouwt ze als woorden die met liefde tot je gezegd worden.
    Die meditatie gaat op een natuurlijke wijze over in een oratio, in een gebed tot God of Jezus. Daarin verwoord je wat de meditatie je heeft gebracht aan gedachten, gevoelens en voornemens.
    Die oratio valt op een gegeven moment stil en wordt contemplatio: een aanwezig zijn, zonder nog iets te hoeven of te zeggen.


    Centering Prayer

    Centering prayer is een nog relatief onbekende vorm van christelijke meditatie. Ze is in de tweede helft van de vorige eeuw ontstaan in een trappistenklooster in Amerika, bedoeld om mensen buiten het klooster kennis te laten maken met contemplatief gebed.
    Het belangrijkste dat je doet in deze vorm van mediteren, is je in stilte openen voor Gods aanwezigheid. Wanneer je merkt dat je geest afdwaalt – en meestal hoef je daar niet lang op te wachten – gebruik je een zogenaamd heilig woord om je weer in Gods aanwezigheid terug te brengen. Dat woord kies je zelf. Het kan ‘Jezus’ zijn of ‘Vader’. Het kan ook ‘rust’ of ‘vrede’ of ‘liefde’ zijn.
    Het woord is geen mantra. Je gebruikt het dus niet de hele tijd door. Het woord is als het ware een anker om je weer met de stilte en de rust te verbinden. Je bent in deze vorm niet uit op een godservaring. Op het moment dat je hem hebt, is hij weer weg. Want dan vlieg je je gedachten achterna.

    De oefening is deze: Kan er ruimte komen tussen mij en al die gedachten, zodat ik die niet meteen achterna vlieg? Kan ik in Gods aanwezigheid blijven terwijl alles om me heen beweegt? Kan ik mededogen en geduld naar mezelf ontwikkelen als ik zie hoe gemakkelijk ik weer ben af te leiden? Dat is de echte oefening. In de volgende meditatie maak je daarmee kennis. In het eerste gedeelte vind je een geleide meditatie die je helpt je heilig woord te vinden.